Op vrijdag 24 november overleed Wim Baars. Ik wist niet dat hij tien jaar ouder was, wel dat hij niet zo gezond meer was. Wim Baars was toen ik hem ontmoette beleidsmedewerker bij het NVV belast met de vraagstukken van werkende jongeren. Wim heeft - in elk geval in mijn ogen - zijn hele leven besteed aan het vraagstuk van de jongens en meisjes die door hun afkomst onvoldoende scholing meekregen om een goede plek in de samenleving te vinden. Bij NVV en FNV - samen met de ABOP, waar ik toen werkte - . Via de Innovatiecommissie Participatieonderwijs. Via OCW, waar hij tegelijk met mij ging werken onder Jos van Kemenade om te ontdekken dat we het met Arie Pais moesten doen, iets wat voor het basisonderwijs heel wat beter uitpakte dan voor zijn tak van onderwijs. En later via het project Vakmanschap, dat hij in Amsterdam trok, toen het bij OCW niet meer leuk was. Wim Baars was er voor de werkende jongeren en dat hebben ze altijd kunnen merken.